De groep Dishoekduikers werd op 21 augustus 2009, de dag na het weeralarm, uitgebreid met een 6 weken oude super duiker waar wij allen nog van kunnen leren.

Alleen al hoe goed hij zijn rebreather kan verbergen....

Willen jullie Max verder volgen in zijn ontwikkelingen in Pieterburen dan is dat te doen op www.zeezoogdieren.org.  We hopen hem over 3 maanden te kunnen begeleiden bij zijn buitenduik in de Oosterschelde.

Lees hier het complete verslag van vrijdag 21 augustus 2009, geschreven door Roel:

De dag na het weer alarm

Ik loop al de hele dag te kijken hoe het weer zich gedraagt zo na het weer alarm van de dag d'r voor. Van duiken komt vandaag niets. De alarmen waren windsnelheden tot wel 110km/uur tijdens buien. Nu is er wel wind geweest die dag maar geen ene spat regen. Nu hoop ik dat de wind een beetje blijft zodat ik nog een rondje kan windsurfen. Die 110km/uur hoeft natuurlijk niet alhoewel dat wel spannend zou zijn. Hoe ver zou ik dan vliegen?!

De dag liep wel anders dan verwacht. De wind was oke maar de zee was één groot wasbord! Hierop viel door de hoge kort op elkaar volgende golven niet fatsoenlijk te surfen! De ene gijp na de andere mislukte. De stemming werd er niet beter op. Na de zoveelste val in de branding hield ik het voor gezien. Ha! laat daar net een paar meter voor mijn plank nou net een klein kopje van een zeehond boven water komen!! Het duurde niet lang te beseffen dat dit een ongewone situatie was. Een zeehond hoort hier niet en zeker niet in de branding. De storm van vandaag en de dag ervoor hebben hem van zijn moeder doen scheiden en hij is waarschijnlijk uitgeput. Ik laat mijn plank naar de kant drijven en wenk naar een mede surfen uit het gebied rondom het paalhoofd te mijden. Zoekend in 1 meter diep water naar een glimp van de zeehond komt hij weer even boven, ziet mij en schiet weg tussen het paalhoofd. Op het andere strand heb ik hem via het strand voorbij gelopen en ben hem door de branding tegemoed gelopen. en ja, ik voelde hem langs mijn benen glijden waarop ik snel in het water krouwde om heb te pakken. Wat een belevenis! Kom ik boven met een naar later bleek een 6 weken oude huiler boven.

Maxim, die al die tijd op het strand heeft gestaan om surffoto's te maken, heeft de foto's geschoten. Je begrijpt best dat in vakantietijd er een geweldige menigte rondom de zeehond was gevormd. Zo zijn er wel tig foto's geschoten.

De huiler deed niet echt veel moeite om los te komen. Bijten zou ie gerust kunnen want hij heeft me daar een partij tanden. Zijn linker oog was niet helder. En zelfs bij een goede inspectie zagen we dat hij zelfs blind was. Verder leek hij ons wel gezond. Astrid heeft via 112 een vrijwilliger van zeezoogdieren.org aan de lijn gekregen die werkt voor Lenie 't Hart in Pieterburen. Helaas was deze al na 20 minuten met een 4 wheeldrive op het strand. In die tijd hebben we de foto's geschoten.

Volgens Jaap van der Hielen van EHBZ, eerste hulp bij zeezoogdieren, was de huiler 6 weken oud en, zo als hij op het strand kon beoordelen, in goede gezondheid. Toch zou later blijken dan Max zoals de huiler genaamd werd, longwormen en spoelwormen heeft. Deze kwalen komen alleen bij jonge zeehonden voor en zijn met medicijnen prima te genezen.

Als alles naar wens gaat wordt Max over 3 maanden, in december/januari los gelaten in de Oosterschelde. We hebben ons er voor opgegeven om bij deze permanente zeehonden uitlaat aanwezig te zijn....

Jullie horen ervan!

Groetjes, Roel